Gözümde ferimdi alnımda terim
Hüzün yumağına sarılan lale
Sürgün şehrindeki en son seferim
Hangi gün kurtulur hasrete köle

Diller tutukludur zincire bağlı
Hasret urganımdır boynumda yağlı
Gözlerim ezelden sahralı- dağlı
Mızrabım değmezse darılır tele

Anladım şafaklar çığlığa çıktı
Bâd-ı sabâ ile rüyamı yıktı
Gözeye uzandım sel oldu aktı
Sanki dağ yıkıldı bükülen bele

Gönül otağının dili gibiydi
Vefa pınarının yeli gibiydi
İçinden derdine deli gibiydi
Acep küser miydi şeyda bülbüle

Yorgun yüreğimde ahitti cana
İzzet ve ikbâldi şahitti cana
Al al yanakları layıktı şana
Heyhat hazân çökmüş bülbülsüz gül’e

Aşkın ateşine buhar gibiydi
Cennetten süzülen bahar gibiydi
Gülzârdı, leyl idi nehâr gibiydi
Yine de yazmakla gelmiyor dile

İnci mercanlara benzerdi dide
Gülen gözlerinde meftûn ifade
Sitem değer ise gider irade
Gayrı kim yaşaya gayrı kim öle

Onu gördüğünde utanır riya
Vuslat sarhoşudur devrilir rüya
O bir uzun yoldur Makberî yaya
Hangi gün diyecek gel güle güle

Makberî – Ahmet Akkoyun…….12/01/2011…..22:50……İst