Ey hayat,
Hiç inkar etmedim.
Nankörlük etmek istemem.
Kana,kana içtim suyunu,
Doyasıya yedim ekmeğini .
Bahçelerinden güller derledim…

(Hesabını da verdim
Her santimetre karesinin….)


Ya sen ,
Sen ey hayat!
Bir verirken,hep beş almadın mı?

Bana dünyayı küstürdüğün zaman,
Renkler solar,kokular silinirdi.
Çakır ayazda
Akrebin zehri olurdu her şey….
Derin iç çekişler ve keşkeler
Esir alırdı uykularımı.
Tebeşir kokan ellerim,
Lal olurdu alın yazgımda.


Bazen de ben küserdim dünyaya.
Yalnızlığın canhıraş çığlıkları
Zamanın dipsiz kuyusunda yankılanırdı.
Yalınayak isyanları,
Çıplak direnişleri düşünürdüm
Bir münzevinin hiçliğinde…

Akşamın mor gölgesi var
Sunak taşında.
Tanrıçalar çetelesini tutsa da
İtirazın manifestosunu yazdım.
Var mı öyle boyun uzatıp
Sırayı beklemek?
O kadar kolay olmayacak.
Oysa insanlık,
İsyanlarla tarih yazdı…
Ben de isyanlardayım,işte…


Fesih Çelik-01.01.2011