2
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
1335
Okunma

mutantan bir bendi
yıkıyorum yavaştan
vakit dar/alıp geliyor
geceye doğru.
ancak
siyahı maviden ayıran
kıpkızıl bir şafak yüklenir
uzun bir geceye kalb olmak gibi
ağır bir görevi...
ve her şafak
şakaklarımda
zonklatır beynimin kaba rast perdesini .
tedrisinden tecrid oldum da geldim,
fehm eyledim;
aşk sensiz ney/miş…
songül doğan
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.