Vuracak bu şehir beni bir akşam
Bakışlarım kurşunî
Sular zırıl zırıl ağlamaklı
Serilip kalacağım
Öyle kimsesiz
Öyle zavallı
Her hangi bir parkın köşelerinde

Nasıl vurur seni bu şehir dersen;
Yokluğunda
Bütün saatler
Bütün zamanlar vurur beni
Sokaklar caddeler parklar
Bu şehir bir harami kesilir
Yokluğunla vurur beni

Ankara zalim bir eşkıya kesildi başıma
Kızılay’da kalabalıklar
Livane’de türküler
Gençlik parkında hatıralar vurur beni
Konur sokakta rakı
Otobüs duraklarında pişmanlıklar
Bu koca şehir
Bu zalim Eşkıya
Beni hep yokluğunla vurur

Beni vuracak bu şehir bir akşam
Hasretine yazılmış hüzünlü şiirler
Yokluğuna susamış yürek susacak
Tükeniyor kokun yavaş yavaş bu şehirde
Düşmüyor yağmur gözlerinin buğusu camlara
Yoksun Yenimahalle’de Dikmen’de
Ben seni her özlediğimde
Deli bir tay dört nala koşuyor içimde
Bu şehir bütün hasretleri hapsediyor sokaklarında

Uzaklarla açılıyor aramdaki mesafe
Yüreğim öksüz
Yana yakıla seni arıyorum bu kentin sokaklarında
Yoksan
Beni vuracak bu şehir bir akşam
Haberin olsun