Nerde başladıysak orda yürüyelim
Mesela kanatları yanmış bir pervanenin-
Düştüğü gibi içimize
Ben sana çok güzel bir gök kuşağı getireyim
Hayal bu ya örneğin
Birlikte uyanalım her sabah
Dışımızda bir düşün üşüdüğü gecelerde
Isıtalım avuçlarımızdaki hasreti
Sonra öper gibi antik bir kitabı
Suyun yanısaması deyip ütopya
Kıralım buz kesiği aynalarda



Nerden sevdiysek orda Aşk olalım
Olur ya zordur durmak kendi sesimizde
Beynimizin lifleri kırıla bilir ihtimal
Kanaya bilir iç organlarımız sessizce
Göğsümüzün tam ortasına
Sağır bir bulut otura bilir
Ve en zayıf yerimizde çürüye bilir yeminimiz
Bu ruhumuzu öteleyen bir sevda değil...



Nerde unuttuyuysan orda bul bizi
Kimseye söylemediğin yüreğinde örneğin
Aşkın iki yakasına çizilmiş yüzümüz
Özlemin açık semtinde iki yalnızlık
Sesimize yürümek asılı kalana kadar bir ipte
Yaşamak bir direncin kesintisiz düş
Bilhassa Karşılıksız ölebilmek gibi birbirimize...
Hiç bir pencere anlatamaz beklemenin anlamını
Kapıları kemiren senin tekliğin
Dehşet bir sanrıyım zor anlatması
Yontunun dilsiz güncesinde-
İki söz gibiyiz yani...







Cumali
Çorbacı