2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1374
Okunma

İntihar kokuşlum, Direği sızlıyor bakışlarımın...
Hani gittiğin yer cehennem bile olsa gelesim var!
Sus pus, Dudaklarında asılı ölesim...
Hani; bir tinercinin evsizliği gibi,
Önüm, arkam kıyamet,
Ahkamlar sokak ortası,
Önüm kesik,
Gözlerim geceden kara/nlık..
Hayatın çarkı kırık,
Heryer ayaz, avaz avaz sessizlik...
Lakin; Ne kabuslarımı anladı bu şehir..
Nede asiliğime aldırmadan akıp giden zamanı..
İşte o an bildik tüm küfürleri sayıp döker içimdeki bu sancı.
Ele güne karşı başımız dik yaşayabilmekti aşkı,
Ve bildik acılardı, Yalnızlığın kuduz salyaları...
Orhan AK
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.