Burada dağlar yeşil değil
Renkler;
Kırk tonda yemyeşil cümbüş
Kolay değil öyle
Bir vadiden bir vadiye
Bir dağdan bir dağa geçiş
Dağlar zor geçittir ömür gibi
Törpüler hayatı can evinden…

Menekşenin moru yeşil
Yağmurun damlası
Rüzgarın sesi
Suyun hışırtısı
Güneşin gölgesi yeşil…

Senin şiirler yazdığın mangal dağı
Burada küçücük bir tepe
Ovada dağlar çıplak olur
Yeni doğmuş bebeler misali
Bozkırın ayazı keskin
Burada dağlar anlatılmaz bir yeşil.
Hediye etsem sana
Çocukluğumun en büyük dağını
Götürüp diksen Haymana ovasına
Alışır mı dağlar Ankara havasına?

Küçüklüğümde bakarken
En küçük dağın dibinden göğü kucaklamış tepelere
Sanki çıksam;
En uçta ki sivri tepeye
Değecekmiş sanırdım değneğim gökyüzüne
Hep yanılgı
Hep hayal kırıklığı:
Erişilmezmiş gökler çok geç anladım
Çocukluğumun ilk yanılgısını
Yenilgi yazmıştım hayat defterine…

Dağ her yerde yüce mangal dağlım
Yeşil her yerde yeşil
Dağ;
Keklik türkülerinin söylendiği
Issız,bulanık bir tenhalar kalabalıklığı
Dağ her yerde dağdır mangal dağlım
Ne fark eder yüksekliği alçaklığı
Dağ her zaman bel verilen
Bir gizli dosttur
Sürülerin otladığı
Kuşların söyleştiği bir uzun zirvedir…

Rüzgar doruklarında ayni ezgilere ses verir
Gülü dikeni ayni acıtır canımızı
Suyu havası
Bizim sesimizdir
Ben Zenimos dağında tulum çalıp horon oynarken
Sen sesimi
Çoşkumu duymuşsundur mangal dağında

Sen mangal dağında vurunca davula
Çekince zılgıtı
Ben bu dağlarda sesini yüreğimde duyuyorum
Sen Ankara da mangal dağı
Ben Karadeniz de Kaçkar
Böyle var olmak
Ve ayni rüzgarlarda serinlenmek ne güzel
Aramızda ki fark
Senin mangal dağı ağaç fakiri
Benim dağlarımda yeşil bir cümbüş
Ses ver de sesime
Dağlar selama dursun sevgimizde mangal dağlım…