yine yaz!..

hava çok sıcak
böğrümde çatlayan bir avaz



buz gibi alın teri biriktirdim eteklerime
anıları örümcek gibi teğelledim firketeme
bir fısıltı bile esmiyor uzaklardan
bir fiske vursam damarlarıma
oluk oluk akacak kan



’sakıncalı piyade’ gibi
süzülüyor yürek koyaklarına
katre katre çoğalıyor yalnızlıklar
ufku yırtan ezan tınısında




dalıveriyor ansızın
rüyaların motifli kurdelesine
soğuk makas sesleri tünüyor omzuna
karabasanlar çınlıyor şakaklarında
ninnisiz söylemler yükseliyor yastığının dantelâsından
uyan!...



bir garip fukara gözyaşlarından süzülen
el açmış yalvarıyor Rabbine

-bu bir har
-bu bir buhran
-bu bir naçar
-ne olur ses ver

tepemde dönen kırık pervane



Eskimo giyinmiş çıplak tenine
kapı /yol... buz /duvar...
dudaklarında hırçın bir bilmece
soldan sağa/aşağıdan yukarıya
kızgın günahları dökülüyor gamzelerine



’Baba dağın’ yamaçlarında çılgın bir avare
kozalaklar topluyor şöminede yanana ateşe
kekik kokuları yayılıyor kundağına sardığı güneşe
bu bir yaz meltemi
esiyor iliklerine
temmuz dikeni batınca tenine
ilmek oluyor düğüm düğüm
ayakları altına serdiği kilime



yine kaçak var firari bakışlarında
yüreği asma yapraklarına sarılmış
pirinç tanesi gibi dağılır çeperinden
bir ucu Midyat’a dayanmış /bir ucu Tosya’ya
acımtırak bir tat var dimağında



şimdi;
yağsız şiirler astım vaha’nın direğine
altında bir gıdım sevgi ateşi yanıyor
sönmüş fenerin el yordamıyla
karıştırıyorum pişmişi
taşıyor ...

yine yaz/
yine yaz...
tuzu eksik geçmişi...
esmer şiirler de çoğalsın







(Pieta) Ümmü AŞCI