çocukluğumun en büyük hayaliydin,
soğuk gecelerde penceremin önünde,
omuzlarıma aldığım şalım ile,
kulak vererek esen yele,
sallıyacaktın ninni söylercesine.



geçmiş yılların acılarını yok edecektik
mutlu olduğum günleri parmak hesabı sayarken
bir tebessüm mü konuverecekti gözlerime?
uzaklardan gelecek evlatlarımı özleyecektim
uzun gecelerde hasret çekecektim.


yüzümde ;yılların acı çizgileri
ellerimde; soluk belirgin lekeler
yüreğimde;yalnızlığımın korkusu
gözlerimde;hapsedilmiş umutların yok oluşu
gelecekten ise hala birşeyler mi bekleyecektim?


sallarken beni aheste aheste
uyuyacaktım elimde bir kitap ile
sıçrayacaktım rüyamda duyduğum seslere
oğlum mu geldi?yoksa kızlarım mı?
buğulu bakışlarda yine mi yanlızlık?


eyyyyyyy benim can yoldaşım;
kaderim bu işte diye düşünmeye fırsat vermeden
geldin başköşeme yerleştin
kırmızı mavi renklerin ekose kumaşınla
zamanın geçmesini beklemeden geliverdin gerçekleri me


dur oturayım salla beni bir ileri bir geri
acıları silecem de hasretleri bitirecem de
tıngır mıngır sesin ile üzülme de
biz iki kişilik dünya yarattık de
karamsarlık yok güzellikler getirdim de


FİLİZ KARAKAŞ
22.07.2010