duygularıyla yaşayan yağız delikanlıydı;

Nejat;
köşkte keman dersi veriyordu,
delicesinede aşık olmuştu.
bu küçük hanım Belgin Doruk’tu.

Büyülü gizemli bir aşk başladı aralarında,
ürkek.ezik duygularla doluydu delikanlı,
küçük hanım ise cilveli edalı,
ayrı dünyaların insanı olduğunu anlar,
Nejat;

buğulu gözlerle veda ederken köşke,
kulak verir ağlamaklı bir sese,
--------gitme kal Nejat beni terketme,
--------nayır nolamaz gelme üzerime
--------beybabama söylerim ev alır ikimize
--------nayırrrr ben senin bildiğin erkeklerden değilim
-------fakirim ama gururlu bir gencim

deniz taşlarından yaptığı bir çerçeveyi uzatır ve
istersen cep numaramı vereyim çağrı atarsın
ve acı sonla bu defteri kapatır...


seneler birbirini kovalarken,
doğarken ağlamaya başlayan Emrah gelir dünyaya
hep mutsuz hep de garip
baştan gülmeyen sondan gülmez hesabı
bir gün annesine derki;
--------boynu bükük garip yetimim ben ana
--------yavrum senin baban bir melekti,
----------bak buda yoldan geçen baba yarısı amcan
soluk soluğa koşar ve
-------benim hiç babam olmadıki amca
-------size baba diyebilirmiyim
-------gel evlat herkezin olduğu gibi seninde babanım sarıl boynuma
ve mutlu sonla film biter.


hadi birazda bilmece;
------yazıyı ne ile yazarız KALLEMMM
-------bilin bakalım neddiirr
-------ulen süt oğlan şaban ben senin babanıda sevmezdim
-------öyle deme emirerim pembe panjurlu evimize gidelim,


köşe başında karşılaşır Kadir ile Türkan
--------evimin kadını çocuklarımın anası olacaksın
-------çıldırdınmı sen kuzum,ben çocuk yapamam kariyer yaparım
-------seviyorum ulennnnnnn benim olacaksın ama defolll
-------bu anam için bu babam için buda benim için
------terk ediyorum seni Behlül
------sen kovmuyorsun ben istifa ediyorumm

------SON--------


YÖNETMEN;

FİLİZ KARAKAŞ