![]() Unut Diyorsun
Unut diyorsun gözlerimin içine bakarak
Birlikte eskitmişken bunca yılı Geceyi gündüze devirip ömür tüketmişken Emzirmişken koca dünyayı sevdamıza Şimdi bana sil kafandan unut diyorsun Beni unut derken kendin de mi sin Aklını peynir ekmekle mi yedin Ağzından çıkanı kulağın duymaz mı senin O nasıl söz ne kadar rahat söylüyorsun Bu kadar kolay mı unutmak Bu kadar basit mi? Hayatımda hiçbir şeyi sensiz yaşamadım ki Çayımı sen demlerdin birlikte içerdik Hatta şekerimi atar sen karıştırırdın Sensiz hiç çay içmedim ki Yani şimdi sen bana çay içme diyorsun Soframı özenle sen hazırlardın En sevdiğim yemekleri yapardın Ekmeğimi bile sen bölerdin Sensiz sofraya oturduğumu bilmem Yani sen şimdi bana yemek yeme diyorsun Sokakları el ele kol kola birlikte dolaştık Adım adım kilometreleri aşındırdık Bazen yürüdük bazen koştuk Nefesimiz kesilene kadar Ben sana sen bana yaslandın öyle dinlendik Hep beraberdik hiç ayrılmadık Sensiz sokağa çıktığımı bilmem Yani sen şimdi bana hiç yürüme diyorsun Şu masmavi gökyüzüne birlikte baktık Dağları ovaları kuşları seyrettik Gözyaşlarımız birlikte aktı Sensiz dünyaya baktığımı bilmem Yani sen şimdi bana gözlerini çıkar at diyorsun Şu çeşmede avuçlarımızla birbirimize su içirdik Islattık birbirimizi sırılsıklam Sensiz su içtiğimi bilmem Yani sen şimdi bana su içme diyorsun Aynı havayı beraber soluduk her zaman Rüzgâr saçlarını savurdukça suratımı yaladı Ciğerlerime kadar çektim ılık ılık Sensiz nefes aldığımı bilmem Yani şimdi bana nefes alma diyorsun Gece seninle uyur sabah seninle uyanırım Hiç uyuma uyusan da uyanma diyorsun Her anımda seni yaşadım sensiz yaşadığımı bilmem Yani şimdi bana kısaca yaşama diyorsun Sen ne istedin de ben sana olmaz dedim Unutamayacağıma göre hatırını mı kıracam Sen olmayacaksan hayatımda varsın dünya da bensiz olsun Yeter ki senin dediğin olsun Varsın senin uğrunda ömrüm son bulsun. Mehmet Zafer |