1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1263
Okunma
kurşundan bir kalem
ve ardında nöbet bekleyen silgiydi seni var eden,
ben yazdıkça sen siliniyordun defterimden
her kelime sığ,
her cümle dar geliyordu.
sığmıyordun hiçbir beşeri cümleye...
sensiz gündüzlerimin karanlığında körebe oynuyorum ,
saklandığım her duygunun arkasında buluyor beni sen/sizlik...
bilseydim ki;
bir kadeh limonlu rakıda özleyeceğimi seni,
hiç ayılmazdım...
senli baş dönmelerimi özlüyorum şimdi...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.