1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1504
Okunma

Zamansız toprağa düşen,
bir yağmur damlasıydı busen,
zordur seni anlatmak, buruk bir şarkı gibisin
ağır ağır esiyorsun geceye
inadına inadına esiyorsun mehtabı ikiye bölüyorsun
karanlığın teninde çığ gibi büyüyorsun
dudağımdaki sevişmelere aktı
avuçlarımda kanayan körpe ellerin.
Gecikmeli trenler son hasretini yudumluyor
vedalaşmalara terlenirken ellerim
üşüdü gözyaşlarım, saçlarını bile okşamadan
şimdi,
şarkımızı dinliyorum Münir Nurettin Selçuk’tan
her nağmesinden gülüşünün düştüğünü görüyorum
Boğaz’ın mavi sularında
artık korkmuyorum seni sevmekten
yeniden ıslanırken eski sevdalara.
Nuri Dağdelen
Özdere-İzmir
15.5.2010
Saat.15.12
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.