Sevdirdi bana felek yâr diye bir meleği
Yeşil gözler sürmeli sarı saçlar örgülü…
Yoktur lâkin bildiği gönlümdeki dileği
Bilmem ki Aslı’dan mı Leyla’dan mı görgülü…

Gönül o ay yüzüne baktıkça baksam diyor
Aşkıyla seller gibi aktıkça aksam diyor
Koca ömrü uğruna yaktıkça yaksam diyor
İnsan nasıl sevmez ki böyle gonca bir gülü…

Yüreğimden yükselen sesi duydum da sevdim
Sevgiyi hasletlerin hası saydım da sevdim
Kaderimde yazılan hükme uydum da sevdim
Nasıl olsa değişmez ne harfi ne virgülü…

Gece-gündüz her lahza yollarını gözlerim
Yavrusunu yitirmiş ceylan gibi özlerim
Ümitsiz bir hayalin ateşinde közlerim
Şimdi mahzun yüreğim bin yerinden sargılı…

Mecnun devrinden beri ne yazık ki şarkılar
Hayatlara sığmayan firkati haber kılar
Ne seven beklemekten ne yâr cefadan yılar
Yoksa seven-sevilen hepsi mi önyargılı…

Uşşak dua ederken gelsin diye tez elden
Zerre kadar merhamet sızmaz nazlı güzelden
Rabbimin takdirince belki de tâ ezelden
Sevda denilen erdem hicran ile vergili…

Artık mahşere kadar başkasını sevemem
Huri-melek de olsa dilim dönmez övemem
Beslediğim tutkuyu benliğimden savamam
Gönül kapım ellere ebediyen sürgülü…

Veli BOSTANCI