şiirlerime düşen tohumlarda yeşerdi mısralar
gözlerim yorgunluğa yenik,
mesaim bitti, nöbet sırası senin kalemim...

diyar diyar dolaşan yolcu ruhum,
ıssız tende;
ölümsüz gecenin ilk saatlerinde
düşlerine karanlık saçan o eski handa konaklar..

söyleneceklerin yerini çoktan almıştır suskunluk
dar ağaçları filizlenir uzun bedenime
telli duvaklı gerdeğim asılır ince boynuma
avuçlarıma kınalı gerçeklerim yakılır
hayalde olsa yaşanır aşk
tadı damakta kalır
baş göz edilir soluk
ismi ayaz konur yüreğin
yüz görümü yalanlara gebedir dil,
özlem;
sabra aç tavırlara aldanır..
bekleyenden firari gelmeyen,
bez parçası dileklerle bağlanır dalıma
oysa hepsi tek bir yalandır
cesareti saman alevi,
duman tüten bakışlarıysa;
kör gözlerimde siyahın namıdır,,,

yırtık papuçlarımdan kaçar adımlarım,
ve kirli kaldırımların tozuna karışır
güneşten soğuktur gün,
ses üşür, bense ağlarım
çirkin yüzüme kırılır aynalar,
ak düşmüş yıllar sıvanır saçlarıma
kurşun yağdırır bulutlar,
bedene bir yarada yokluğundan açılır
al bütün mur’a’dları;
bizde kalsın ayrılık
ki geç kaldık mutlu olmaya bir anlık
ve ayrıldık aşkı kırmamacasına,
iki vakte pay ettik uykusuzlukları,
nefes se adresinde kiralık
saygı yaşımızdan büyük,
ömür boyumuzdan kısa,
mabedime ev sahibi yüreğim
bu günde... bu kadarlık...


isimsiz şiirler

karan