Son ve
Sonsuzluk kavuşursa

Beyaz bir gecede uyanır söğüt ağaçlarının sevdalı yüzü
Üzerine yapıştırılan etikette
Geleceğin maskeli balosu yoktur

Bekçisi olmayan bir hasretin bataklığında
İç döküşlerimden kurtulma eylemindeyim

Bilinmezliğin kentlerinde
Korumaya aldım düşlerimi
Sessizliği seyrediyorum

Yalana duygularını tahvil etmemiş
İsimsiz bir pınar gibi akıyor gece
Yine kıyısındayım yaşamın

Avuçlarımda sımsıkı sakladığım boncukların
Yere düştüğünde bir tanesi bile sessizliği bozarken
Kötülerin imza attığı
Saf bir ruh olabilmenin hayali
Görmeyen gözler için bir aldanış

Sonlar
Yaşamın tersine hükmetsede
Elleri kerpetendir yarınların nasıl olsa

Tıpkı
Bir gökyüzünün fırtınaya aldanıp
Yıldızları hiçe sayması gibi


Bir mısrasın eteklerinde
Ayaklarım pırıltılara basarken
Sonsuzluk açıyor ellerini
Takılıp düşerim köklerimi alırken hücreler

Düşünüyorum
Neden kırılıyor ufuklar
oysa ben..
Kızıllığın tüm yarınlarını güneşe çevireceğim
Sonsuzluk beni sevmeyi öğrenene kadar

Yeniden büyüyeceğim
Bir söğüdün dalında yalınayak

2010..