Ay ışırken
Farkında olmadan
Yakamozun renklerini süpürürsün
Söner gece

Uzansan da dokunamazsın
Hani o adlarımızı gören objektif
Kaybolur karanlığın sessizliğinde

Düğüm olur hasret
Soğuğun gölgesindeyken
Denize düşer güneş

Yeni bir yıkıntı oluşmadan eskilerin üstüne
Bahar gibi, yaz gibi,
Bir yelkenli salarım sabrın esaretine

Alışamam sensizliğe
Bir hamle yapıp tutunmaya çalışırken
Bulutlara
Yaralanıyorum kendime hissettirmeden

Damarlarımdaki kana aldırmadan
Taşıyorum halen hayallerden

Sonra karışıyorum
Bir dalgasız denize
Suda kayboluyor renklerim..

Sen artık tırnak uçlarıma işlenen
Adressiz beyaz bir kâğıtsın

--Karalayamam gözlerini--

Yağmur esintisinden
Yollarıma yansımayan karanfiller serilsede
Her yanıma yalancı görselliğin
Taş duvarları örülsede

-- Senin için sevdim hüznü----
Bedenim bir beyaz kumaşla gitsede
----
2010..