Yorgun iş dönüşü,
Gölün kıyısında
Tatlı bir akşamüstü:
Görkemiyle demli çay,
Soğukta netameli sigara faslı;
Mayalı sohbetler; bir ara şiire yaslıydı...

İskender, Bekir
Hepimiz hemfikirdik:
’Sanat halk içindi’
Pasta yapmak da olsa
Şiir yazmak da ...

Derken;
Gözümüz dışarı kaydı:
Sabır yüklü yaşlı yüzleriyle
kalbinde umut bekleşenler vardı
içeriden çıkanları bir bir gözleyip
özlem yüküyle ağlıyorlardı...

’Sormayın neredeyiz,
Sormayın ne haldeyiz şimdi’...

Yüzümüzü çevirince o yöne
Tutuk bir çocuk resmi düştü içimize
Hüzün kapladı her yanımızı
Veda ettik ısmarlama sevincimize.


Çelik kapısıyla buca
oradaydı tüm ruhsuzluğuyla,
bakıştık ,asıldı köhne yüzü
kasıldı dikenli teller boyunca
Kaçırdı gözlerini en son
Selam bile vermedi konuklara...

Sıkı korunan zulasıydı avlu
Belli ki orada çileli ömürlerin
Mahçup tanıklığını taşıyordu
Kalın duvarlar ardına sinmiş
Mazinin sırlarını saklıyordu....

.............................
.............................
Duyduk ki yorulmuş ceza kesmekten
Artık taşınıyormuş uzaklara;
Farelerini de alsın gitsin
Güle güle , dönülmez yolculuklara…

izmir/buca