ve anne fotoğraflar oldukça
fotoğraflar durdukça ve çoğaldıkça
anne sen baktıkça fotoğrafına, ben baktıkça;
yaşlanmana beraber üzüleceğiz.
çizilmiş kaşımla,
uzun saçlarımla
biçimsiz burnumla,
o gün kendimi yakışıklı sanmıştım
intihar etmek için biraz daha cesaret…

yıl 2005…
kıldan yoksun bedenimi ne çok beğeniyordum!
hani geçmişe gidersin ya; geçmişe dönersin
baba özür dilerim; beğenmedim geçmişimi,
hepsi senin yüzünden.
oysa abim bisiklet aldığında nasıl bakmıştım diğer çocuklara!
özür dilerim hepinizden…
intihar için biraz daha cesaret…

bu satırı boş bırakıyorum
kışlık montum bile üzerimde…
siz ona başka bir şey derdiniz
monta bambaşka bir isim derdiniz
özrü hak etmediğimi söyleyemezsiniz
söyleyin de göreyim.
intihar için biraz daha cesaret…

amcam cuma namazından çıkarken ne az öksürürdü
ben ona ince hastalık derdim.
şimdi çok daha fazla öksürüyoruz… çok fazla!
baba, bronşit dediğin hapşırmak değildir
baba bronşit hapşırmak olsaydı; işte o zaman ‘bronşitsin’ diyebilirdin bana…

karımı gördünüz mü?
karımı gördünüz mü; tam 13 yaşında…
karım 13 yaşındaysa, benim yaşımı bul matematik öğretmenim.
öğretmenim ben pi sayısını zaten biliyordum.
öğretmenim ne yaptınız?
ne yaptınız öğretmenim, üzerime vişne suyu döktünüz!
koridorda koşarken ben, ne kızgındınız!
karımı görürseniz öğretmenim
ona deyin ki; ona ‘koşma’ deyin
ona ‘düşersin’ deyin.
o vakit belki koşmayı bırakabilir karım.
o vakit…
fakat öğretmenim ne yaptınız?
üzerime düştünüz. çok düştünüz.
kaldıramam öğretmenim; yüz kilosunuz.
intihar için biraz daha cesaret bakkal Hüseyin
ve yaşamak için… iki kilo....
ah, özür dilerim hepinizden;
ayak ayak üstüne attığım için!

Halil Babür