( sen bu kadar değildin aslen )





ayın sessiz gölgesi
kur yaparken ıslak saçlarına
devetsiz gülüşlerin girdi içeri
daha doğmamıştık oysa
avuçları nar kokan annelerin eteklerine


sersefil gençliğim düştü dudaklarından
tırnakları morarmış ayak uçlarıma
nicedir böyle sevinmemişti gece
...........


soğuk kardelenlerimi iliştirdim şiirlere
yetim kalmasın diye belirsizlik
döktüm ağıtlara yakışan ne kadar sözcük varsa
ağzı açık kalmış dünyandan içeri


bağdaş kurdu önüme çırpınan uzaklıklar
öz geçmişin narıyla sönerken ümit
göçtü üşük hayaller yıldızların şavkıyla yuvarlanan yazlara



uyurken uyandırılmış gibi
beni bu bakışların büyüttü belki
eski renksiz ve kimsesizim.........



nicedir unutmuşum saymayı sensizliği
yokluğunun arka odaları süpürülmeyi beklerken
ayna tuttum akrep ve yelkovanı kısır zamana




sen bu kadar değildin aslen
aslen bu kadar da hiç olmadın



bir şeyle herşey arasında bir yerlerdesin

ve

ayın en sessiz gölgesi ıslak saçlarını okşamakta.........





02/02/2010 filiz