Sıcak günün birinde,
Kara yemiş dibinde,
O yar geçti yanımdan,
Su testisi elinde.

Tutmayınca budağı,
Düştüm kırdım ayağı,
Anzer balına benzer,
Emine’min dudağı.

Kızıl ağaç benimsin,
Yaprakların delinsin,
Öptür elma yanaktan,
Aşık Cemal sevinsin.

Çalı çırpı topluyor,
Kuşlar yuva yapıyor,
Yarim açmış perdeyi,
Nazlı nazlı bakıyor.

Fındığın dallarına,
Kar yağmış yollarına,
Ela gözlü sevdğim,
Al beni kollarına.

Bizim yaylanın düzü,
Soğuktur kışı güzü,
Ayın ondördü gibi,
Ayşe’min parlak yüzü.

Tak beline kuşağı,
İn dereye aşağı,
Ne zaman diyeceksin,
Öpsem ha bu uşağı.

Ormanda buldum çıra,
Elele çıksak kıra,
Ben tazı sende tavşan,
Koşsaydım ardınsıra,

Çıktım yayla düzüne,
Rastlamadım izine,
Baka baka doyamam,
Yarin ela gözüne.

Duvara astım sazı,
Bırak artık bu nazı,
Gelde bizim mereğe,
Öpeyim bazı bazı.

Çıksak dağın beline
Çiçek versem eline,
Gizli gizli buluşsak,
Düşmesek el diline.

Armut dalda sallanır,
Güneş vurur ballanır,
Fadime’m utanınca,
Yanakları allanır.

Merek; samanlık

Değerli dostlarım, Bugün aklıma mani yazmak geldi. İlk defa yazıyorum. Umarım beğenirsiniz. Bazıları müstehcen bulabilir. Karadeniz manilerinin formatında biraz müstehcenlik vardır. Sevgi ve saygılarımla...