erguvan mevsimiydi tanıştığımızda
sen her defasında değişik bir buket sunardın
adını bilemezdim çiçeklerin
sen anlatırdın

mevsimler boyu
her çiçekten bir buket yaptık
yüreğimizin en mahrem köşelerine sakladık
yoktu aralarında kasımpatılar
belki bu yüzden ayrı iklimlerde kaldık

en keyifli kaçamaktı çay fasılları
düşlerde el ele bir gemi güvertesinde
rüzgar yüzümüzü öperken
ben dağılan saçlarımı toplardım

sen gözlerime bakarak
yıkardın beni
sevgi sağanağınla
şimdi ne kasımpatılar
ne ortancalar ne papatyalar
ne akşamüstlerinin hüzünlü sarhoşluğu
geçiremez beni kendimden
seni özlemek kadar

sahi hiç kasımpatılardan
söz etmiş miydik seninle
papatya falına bakmış mıydık hiç
sırtımı sırtına yasladım
yanımda olduğunu düşünüp
falıma baktım

bende hep seviyor çıktı
sende...?

sustun
istersen söyleme
biliyorum

Hatice AK/21.12.2009