Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
kim bilir, bir erbab - ı esved’in tevellüdüne denk gelir belki bu şiir...
bu, sana ilk ve son seslenişim Mahlika; yüreğinin derinliklerinden gelen bu sitem, korkarım mal olacak canıma…
sürgün vermiş taze bir dal kadar kırılgan, zemheride boy gösteren bir kardelen kadar mağrur ve asi, yatağından taşmış bir ırmak kadar coşkunsun… ve deli bir tay gibi koşuyorsun dur durak bilmeden. dur ! dilin kınından sıyrılmış bir kılıç gibi. durul da öyle gel Mahlika ! hazır değil bu densiz dünya böylesi aşklara…
sen bir arz-ı endam eylesen sarsacak tüm nergisleri rayihan, güneşi söndürecek sendeki bu ruşen – i aşk, ve mest edecek yüreğinin mavisi tüm melâl denizlerini. bırakma can kafesimi Mahlika, yurtsuz kalırsın geceleri…
her ne vakit bir kuş kanat çırpsa çırpınır yüreğin, bir bulut çöreklenir benim gözlerime ve ben, eririm… uçurumun kenarındasın Mahlika, unutma! bu sana ilk ve son seslenişim, ezelden kırılmış senin kanatların ve sen hep uçurumun kenarındasın…
düşünme artık Mahlika, sakın! ört en ateşli düşlerini siyahla, geceye ketm et hepsini yegan yegan, gözlerindeki bulut dağılsın. poyrazlara bırak, sinesine bırakamadığın tarümar saçlarını… ne gam kalsın yüreğinde ne gül yaprağında şebnem, düşünme artık Mahlika, alev alıyor hayallerinden cehennem…
her şey bitiyor zamanla Mahlika en zorlu savaşlar bile… yak gemilerini sen de asil bir savaşçı gibi, gün dönüyor günden geceye yine, aklımın mahzeninde sarıp sarmalıyorum siyaha seni kimseler görmesin diye. baki kalan yalnız bir sırr-ı aşk zaten aramızda, onu da ifşa etme Mahlika …
dili olsa da söylese senin yerine her gece gözyaşlarını gömdüğün yastığın, anlatsa her bir damlasında ne “dürr-i gam” saklı başlama yeniden ağlamaya Mahlika, büzme benim de naçar dudaklarımı “gidelim bu hüzzam besteden” desem korkuyorum, yokluğuna çıkacak tüm sokakları aşkın. oysa senin ayakların, çıkmazlara değil; nar-ı aşk üstünde yürümeye alışkın…
pusta kalmış bir aşkın yıkıntıları arasındasın, ve melâl denizlerinde boğulmaktasın,farkındayım... gözlerim duasına katılıyor göklerin, çaresizim Mahlika. kapat gözlerini ve bekle ! şayeste bir besteyle dillenecek asırlardır “sus”ta beklettiğin düşlerin…
sen, içimdeki dillenmemiş nazenin ! bu, sana ilk ve son seslenişim … gel otur yanı başıma, avutmaz seni bu sözler bilirim, hepsi boşa zahir… koy başını mavi yastığına ve ebediyen yum gözlerini açma sabah-ı haşre dek. yum gözlerini Mahlika, yum da, bir masal anlatayım sana aşka dair…
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
mahlika / ilk ve son seslenişim şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
mahlika / ilk ve son seslenişim şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
sürgün vermiş taze bir dal kadar kırılgan, zemheride boy gösteren bir kardelen kadar mağrur ve asi, yatağından taşmış bir ırmak kadar coşkunsun… ve deli bir tay gibi koşuyorsun dur durak bilmeden. dur ! dilin kınından sıyrılmış bir kılıç gibi. durul da öyle gel Mahlika ! hazır değil bu densiz dünya böylesi aşklara…
Alabildigine hizli bir sevdanin canlari calmaya baslamis sairin yüreginde Bu den(ge)siz dünya aslinda hazirdir herseye ve o gayet bilincindedir varmak istedigi boyutun rengine,
Bir sen ucari düsler ucuramazsin en pembe masallara, Icinde yatirirsin ciglik cigliga yürek bogumlarini tastan mezarlara, Bir sen hasretin göklere yetisen asasini kirabilirim diye,büyütürsün safca özlemlerini Bilincsizliginde sürgün gidiyorken beyninin inis cikislarinda, Gayet farkindasindir mahkumiyetin ayaklari altinda egilmeye Bir nesne bu,baglasan özlemin ayaklarini kosar ona dogru Sallasan restin biletini döner keser bileklerini
Yine de sen seslen sair Belki yeni bir masal büyütür sana Ve acar gözlerini umutlara
sen, içimdeki dillenmemiş nazenin ! bu, sana ilk ve son seslenişim … gel otur yanı başıma, avutmaz seni bu sözler bilirim, hepsi boşa zahir… koy başını mavi yastığına ve ebediyen yum gözlerini açma sabah-ı haşre dek. yum gözlerini Mahlika, yum da, bir masal anlatayım sana aşka dair…
Usta işi mükemmel dizeler ve şu koskoca site de çok geç kalmış bir yorum, kutluyorum değerli üstadı, sevgi ile..
her ne vakit bir kuş kanat çırpsa çırpınır yüreğin, bir bulut çöreklenir benim gözlerime ve ben, eririm… uçurumun kenarındasın Mahlika, unutma! bu sana ilk ve son seslenişim, ezelden kırılmış senin kanatların ve sen hep uçurumun kenarındasın…
tek kelimeyle muhteşem..tebrikler..saygılar..selamlar..
sürgün vermiş taze bir dal kadar kırılgan, zemheride boy gösteren bir kardelen kadar mağrur ve asi, yatağından taşmış bir ırmak kadar coşkunsun… ve deli bir tay gibi koşuyorsun dur durak bilmeden. dur ! dilin kınından sıyrılmış bir kılıç gibi. durul da öyle gel Mahlika ! hazır değil bu densiz dünya böylesi aşklara…
çok güzel dizelerdi yürekten kutlar saygı ve sevgilerimi sunarım
mahlika... kimi zaman bendini aşıyor,kimi zaman dingin ya aşkın/ın yolunda bu dinginlik yalın kılıç gibi keskin kimi kesiyor ? çoğu zaman kendini bazen herhangi bir erbab ı esvedi... kurallar mı mahlikanın aşkına göz diken neden durulsun mahlika yol da iken...arz ı endam eyle derken durul da gel ironik...kafası karışır mahlikanın…
mahlikanın gerçek olsa da duymak istemeyeceği cümlelerle işi ne !!!
mahlika düşünmese , bilse hayal ettiğine kavuşacağını elbet düşünmez mi demeli ? ama esas o zaman düşünmeli belki…(ya her şey bir rüyaysa yada verilen geri alınırsa…) en zorlu savaşlar biter gemiler yakılır ne gam ama aşkta, bitince başlar esas mücadele ki yaman,acımasız ve dinlendirmeyen , dillendirtmeyen dilindekileri… mahlikadan bir şey beklemeden/ummadan tutacaksın ellerini yoksa mahlika alışık olduğu gecelere tekrar neden boyansın/soyunsun… mahlika bilmezmi cümleler yaralarını sar/a/maz.bir yel gerek bir yol gerek bir can gerek mahlikaya…
masal anlat mahlikaya uzun olsun.ister mutlu sonla bitsin ister mutsuz fark etmez içinde aşk olsun ve kıyamete dek sürsün….
masal anlat Şaire mahlikaya ben Lelia nın ellerinden tutamadım bari sen mahlikayı yakala…
mahlika tutsak da ya lelia... yada lelia nın avuçlarında kim var... lelia mı bende gizli ben mi lelia da... sen Şaire farkındasın ya mahlikanın ben ? ben nerede dönüp dolaşmaktayım...
aşkı bilen her yürekte bir yar var; kimi zaman ismi mahlika olmuş, kimi zaman leila . ne gam... sen tut leilanın ellerinden, mahlika tutsak ezelden bana... ... ...
Bu, sana ilk ve son seslenişim Mahlika; yüreğinin derinliklerinden gelen bu sitem, korkarım mal olacak canıma…
Çok derinden gelen sesleniş...Kalemle şiir olsun diye değil,yüreğin sesiyle yazılmış. Hissedilen bir duygu yüküydü,okurken okuyucuya yansıtabilmiş şair. Nacizane bendeki yansıması buydu,kalanını şaire bıraktım. Tebrikler günün güzel şiirine... Selam ve sevgiler...
Değerli yazı ve şiirlerinizden dolayı (kaçırmamak ve hepsini okumak için) zamanı nasıl artırabilirim diye çabalıyorum. Ne güzel dizeler, ne güzel ifadeler, ne güzel duygu aktarımları. Teşekkür ederim.
her ne vakit bir kuş kanat çırpsa çırpınır yüreğin, bir bulut çöreklenir benim gözlerime ve ben, eririm… uçurumun kenarındasın Mahlika, unutma! bu sana ilk ve son seslenişim, ezelden kırılmış senin kanatların ve sen hep uçurumun kenarındasın…
çok etkilendim. başta sona önce bize anlattınız sevda masalını ve biz kaybolduk bu masalın içinde.tebrikler, saygılar...
Bu, sana ilk ve son seslenişim Mahlika; yüreğinin derinliklerinden gelen bu sitem, korkarım mal olacak canıma… tebrikler şair çok güzel şiir nefes almadan okudum yüreğinize saglık kaleminiz varolsun saygılarımla zaralıcan
nasıl güzel bir şiir bu... yerine ne çok yakışan bir şiir... içim yana yana okudum,çok beğendim ama hüzünlendim... tebrik ediyorum Mevlana Diyarının Gül yüreklisini... seni de burada görmek daha bir güzel oldu şimdi sevgili ss_berceste... selametle
sen bir arz-ı endam eylesen sarsacak tüm nergisleri rayihan, güneşi söndürecek sendeki bu ruşen – i aşk, ve mest edecek yüreğinin mavisi tüm melâl denizlerini. bırakma can kafesimi Mahlika, yurtsuz kalırsın geceleri…
Şiiri bu üçüncü okuyuşum. Güne gelmeden önce okumuş, isminizi listeme almıştım, şiirinizin değeri "çok güzel, mükemmel, muhteşem" gibi sıfatlarla karşılanmayacak kadar âlî. Mısralar, öyle okunup geçilmiyor hemen. Durarak, sindirerek okumayı farz kılıyor. Hele bazı mısralar var ki bir başlarına şiir.
pusta kalmış bir aşkın yıkıntıları arasındasın, ve melâl denizlerinde boğulmaktasın,farkındayım... gözlerim duasına katılıyor göklerin, çaresizim Mahlika. kapat gözlerini ve bekle ! şayeste bir besteyle dillenecek asırlardır “sus”ta beklettiğin düşlerin…
Şiirin her dizesi, her kıtası ayrı bir güzellik... Okudukça okuyası geliyor insanın...
Şiiriniz günün şiiri seçilmeden okumuştum ve çok beğenmiştim..Güçlü ve ayaklarını yere sıkı basan bir şiir. Yürek ve mantık buluşması gibi. Ne yaptığını, ne söylemesi gerektiğini bilen bir şiir.
kırgınlıklar, şair yüreklerde demirbaş gibi gelir bana her daim.kimseyle yahut site ile ilgli değil, kendimle ilgili. anlayacağın tavşan dağa küsmüş, ve dağ bunun farkında ve üzüntüden erimede cihanım... bertaraf edemeyeceğim en önemli etken de okul elbette. hal böyle... fırsat buldukça inşaallah mısralarda dertleşmek ümidiyle , sevgiler cihanım yeniden...
yum gözlerini Mahlika, yum da, bir masal anlatayım sana aşka dair… .... Ve ayrılıklara. Dinle Mehlika, Tutunduğun dallar birer birer kırlır bir gün Ellerinde boş hayaller geçmişinde döndüremediğin anıların kalır Hüzün çöker yüreğine Sonsuz yalnızlıklarda tükenirsin her nefes ve her nefes boşluğa düşersin. Şiirdi yine, şiirin sayfasından okumak keyifti., Tebrikler. Seçkilerimde. Selam ve saygılarımla.
sen, içimdeki dillenmemiş nazenin ! bu, sana ilk ve son seslenişim … gel otur yanı başıma, avutmaz seni bu sözler bilirim, hepsi boşa zahir… koy başını mavi yastığına ve ebediyen yum gözlerini açma sabah-ı haşre dek. yum gözlerini Mahlika, yum da, bir masal anlatayım sana aşka dair…
Tebrik ederim. Çok güzel bir şiirdi. Saygı ve selamlarımla.
zemheride boy gösteren bir kardelen kadar mağrur ve asi,
yatağından taşmış bir ırmak kadar coşkunsun…
ve deli bir tay gibi koşuyorsun dur durak bilmeden.
dur !
dilin kınından sıyrılmış bir kılıç gibi.
durul da öyle gel Mahlika !
hazır değil bu densiz dünya böylesi aşklara…
Alabildigine hizli bir sevdanin canlari calmaya baslamis sairin yüreginde
Bu den(ge)siz dünya aslinda hazirdir herseye ve o gayet bilincindedir varmak istedigi boyutun rengine,
Bir sen ucari düsler ucuramazsin en pembe masallara,
Icinde yatirirsin ciglik cigliga yürek bogumlarini tastan mezarlara,
Bir sen hasretin göklere yetisen asasini kirabilirim diye,büyütürsün safca özlemlerini
Bilincsizliginde sürgün gidiyorken beyninin inis cikislarinda,
Gayet farkindasindir mahkumiyetin ayaklari altinda egilmeye
Bir nesne bu,baglasan özlemin ayaklarini kosar ona dogru
Sallasan restin biletini döner keser bileklerini
Yine de sen seslen sair
Belki yeni bir masal büyütür sana
Ve acar gözlerini umutlara
Kutluyorum