13
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1964
Okunma

Hayat; İki yüzlü
Uzunluğu ölüme
Genişliği yaşamaya uyarlanmış
Yüzü kir içinde bir çocuk
Karanlığı giymişti çırılçıplak bedenine
Dudaklarını uzatıp musluğa suyunu içti
Islak avuçlarını göğe açıp ’’şükür’’ etti
Issız sokaklar duymadı duasını
İnsanlar kayıtsız
Yeryüzü sessiz
Gökyüzü bulutsuz bekliyordu
Geceden başka giysisi
Kendinden başka kimsesi yoktu.
07,12,2009-İzmir
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.