Su topladı gözlerim. muhteşem burnun ve ayakların vardı. elbette seni sevme ihtimali kuvvetle muhtemel adamlar var ve sen yüz bin bedene hizmet idin 3 ay evveli! kupkuruyuz damlalar akarken çenemizden muhteşem parmakların ve kaşların var. elbette aşık olabilirim derinin altındaki fikrine. aklımdaki zihnime değebilir ben sürtünüyorum geçmişine… su topladı gözlerim. dün yine yarındı bugünden önce… muhteşem bir zikrin vardı beni çırılçıplak ve tavşan çizmelerimle görünce…
Halil Babür
Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bu sonu önce ben yazdım Kimselerin başını bile bilmediği o günlerde Ayrılık sevgiyi hissettiğim ilk anda korkum oldu Seni bulup bulup yitirdim düşlerimde Sonra yeniden buldum yeniden yitirdim Bende kalacağın bir yarın kurgulayamadım Sevgiyi ve korkuyu birlikte yaşadım Bu yüzden bir daha göremeyecekmişim gibi uzun ve derindi Bakışlarım Her yeni buluşma ilki kadar heyecanlıydı ve sensizlik hep Seninleydi...
Bu sonu önce ben yazdım Kimselerin başını bile bilmediği o günlerde Bilseydin ayrılığa yazgılanmış bir sevgiye açar mıydın yüreğini Takvimden günleri birer ikişer çalmama Aylara yıllara yerleşmeme izin verir miydin Görüyor musun farkında olmadan ne çok şey paylaşmışız seninle
Bu sonu önce ben yazdım Kimselerin başını bile bilmediği o günlerde Hayallerin ardından serüvenlere sürüklendik seninle Hiç görmediğimiz ülkelerde hayatlar kurar evler döşerdik Kısa vadeler seçerdik hayatlarımızı yenilemeye O gün gelmezdi bir türlü Vade dolmazdı Birileri çıkar yolumuzu değiştirirdi Yeni hayaller armağan ederdi bize Çocuk olur kanardık Sonuna kadar gidilecek yollar yerine böyle kopuk maceralara Tutkunduk Seviyorduk Bir yaz gecesi dolunaydı Bana bakmıştın. Bende korkularımı yenmiştim Bizden başka inanacak kimsem kalmamıştı Yorgunduk kazanmak zorundaydık üstelik Adımlarımıza güç verecek sağlam zeminlerden yoksunduk İçimiz bir kararsa bir daha güneşi göremezdik Birbirimize güvendik, bize aşılmayacak dağ taş kalmadı sandık En güzel günlerimizdi o günler
Bu sonu önce ben yazdım Kimselerin başını bile bilmediği o günlerde Sonra her şey değişiverdi Umutlarımızı yitirdik Kendi ayak izlerimizden yürüdükçe birbirimize Dostluğun vermiş olduğu lezzeti üretmekten bıkkın Kışkırtıcı huysuzluklardan medet umduk Ayrı dünyaları özledik Kendi peşimizden koştuk başkaları diye Şimdi şarkılar söylediğimiz birbirimizin gözlerinde eriyip gittiğimiz Puslu gecelerin kokusu burnumda tütüyor Beni beni böyle bir gecede öldürmeliydin Bir cennetten bir cennete geçmeliydim İtirazım olmazdı Sürgünleri bana vermemeliydin. Beni beni böyle bir gecede öldürmeliydin Ayrılık çığlıkları kanımı dondururken Gemilerimi yakacak çılgınlıklarımı gemleyip Kendime ve sana en mutlu bölünmeleri vaat etmiştim Benden armağan olacak bütün bensizlikleri reddettin Ve ben hiç bilmediğim dokunuşlarınla yüreğimden izlerini kazıdım Bu sonu önce ben yazdım
Kahraman Tazeoğlu
Kutlarım şairim güz rengi mısrlarınızı sevgiyle kalın......
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Cevap Yaz