Uzundur İstanbul Çarşısı Halebin
bir yanında kalesi
göğsünde Osmanlı mühürü
yeminlidir bulutlarla buluşmaya
öte yanda Zekeriya camii
avlusunda binlerce güvercin
umut taşır,nefessiz soluklara
ve arka sokaklarında halebin
iplikçilerin ta oralarda
korkuya yakın insanlar
birbirlerinden gizleyerek bakar
akşam yola çıkacak kaçağa
ekmekle can aynı anda çıkar pazara
canla ekmek aynı fiyattır
ve dahi
can biraz daha ucuzdur ekmekten

önce kokusu gelir katırların
öne düşmüş kulakları
geceye inat sarkmış kuyrukları
ve uyuzlaşmış kolan yaraları ile
onlar da arpa kavgasındadır şimdi

dün gece mayınları geçerken
yanında iki arkadaşı
ve şehla bakışlı yıldızlar
ne kadar çok korkmuştu Nahsen
ilk defa korkuyla tanışmıştı
diğer gecelerden farkı
sevdasına nişanlanmıştı
şimdi sevdası da yüklenecekti kaçağa
sevdanın üzerinde tetik
göz ve arpacığın silme tepesi.

Nahsen,sırtçılar koyakta tedirgin
bilirler bin kez de geçseler
mayın kalleş mayın puşt
mayın ekmeğe hain
ne zaman ejderha olup ateş kusacağı
ne zaman yılan olup
topuktan sokacağı
bilinmez
ve beklenir koyakta
Halep katırcıları

gece yarısı
yıldızlar insana yaklaşırken
katırlar sessiz ve yorgun
Parsa dağı inadına kocaman

katırcılar mutludur
emaneti yerine ulaştırırken
sanki yükü katır değil
katırcılar taşımıştı

telaşın harmanlaştığı koyak önünde
sırtçılar emaneti almaktadır katırlardan
koyak önünde hepsi tek sıra
yükü sırtlayan kaymakta karanlığa
ve şimdi hepsi
ölümü hissetmekte
tek sıra
ekmek mi adama yakın
yoksa ölüm mü

biliyordu nahsen
ölümü düşünmemeyi
mayın tarlasında
gönlünde sevdası
ve cebinde ekmek parası
sabah olanda
hazırdı kerpiç ocağında
bulgur çorbası

ve dikenli teller
müjdeliyordu
ekmeği
ekmek bir adım ötede
ölüm bir adım beride
son gayrettedir kaçakçılar
birbirlerinden gizleyerek
bakışlarında
selamlamaktadırlar
ölümü
son adım tel örgüye yakın
oh işte sevda
işte ekmek
nasıl olsa bu gece bitecek
sabah olacak Kilis te
Resul Osman tepesi ve
Demirışık köyü el ele
ve sabah olunca
Akçabağlara
her insan taze bir tomurcuk
açacaklar yeni umutlara

gecenin son kurşunu duyulduğunda
tel örgünün dibinde
yatmaktadır Nahsen ve arkadaşları
ölüme
gönüllerinde sevda
ekmek yerde
kan ekmeği boğmakta
ölüm mayınlar arasında kol gezmekte
varıp Nahsenin başında durmakta
ve Kilis te
sabah olmakta
gün doğarken ufukta
tek tek gözler sönmekte
mayında
sevda ölüme teslim
ölüm can almakta


ve arka sokaklarında Halebin
İplikçilerin ta oralarda
korkuya yakın
insanlar birbirlerinden gizleyerek bakar
akşam yola çıkacak kaçağa
ekmekle can aynı anda çıkar pazara