Yetiş, damlalarımın damla taşı
Gün geçmiyor ki, pervasız yaralarım
Uykumdan alıkoyuyor, ötelere geçemiyorum
Çünkü biliyorum, gözlerimden kan akacak yaş yerine




Olamazdık, olamazdım biliyorum
Benim bildiğimi nedendir yüreğim bilmez
Mihrabımdır semaya el açarken
Olgunluklar pekişirmiş acıya çoğalırken





Öğrenmek istedim, oysa öğrenemedim
Yıllarca bu cahilliklere meydan, yaşadım
Gözlerim, artık gönlümle birleşti
Ve seni kaybetmek, aç kalmak gibi usumda, bir yerlere yerleşti...





Mahinur bakışlım, minnacıksın
Ellerin, ellerin avuçlarımda kayboluyor
Ah... o gözler, o gözler...
Çalkantılı bir sabahın, deniz çırpıntısı gibi...





Mustafa Gökçek