Olmadık Olamadık Biz
İmkânsız bir zamanda
Yürekler birleşti…
Ve hiç umulmadık bir anda
Koparılıyor birbirinden
Verilen sözler hiçe sayılıyor
Veda yaşları dökülüyor gözlerden
Kısmet değilmiş diyerek sırtlar dönülüyor
Farklı yönlere ilerleniyor
Dönmemek üzere…
Fakat dönmek için beklenen ufak bir işaret
Hüzün bulutları damlalarıyla
Şahit oluyor severek ayrılanlara
Kırılan kalp ardına bakmadan
Sessizce uzaklaşıyor bilinmeze
Bu ayrılığı hazırlayan kalp
Avuçlar içinde kan revan


Ve…


.......... " olmamalıydı olmayacaktı bu ayrılık
..........ölüm bu kadar yakın olmamalıydı
..........kahretsin beni senden ecel ayırmamalıydı
..........ellerim ellerinde gözlerim gözlerinde kalmalıydı
..........oysa şimdi kocaman bir boşluk dinmeyen bir sızı
..........bitti ama hala içimdesin bitmeliydi
..........Ecel kapımda sen yüreğimde olamazdı…"


Ve…


Zamanla unutulan yitip giden
Ölümsüz bir sevda
Yürekler kabuk bağlar
Büyük aşk nefrete dönüşür
Bilmez ki sevilen ayrılık sebebini
Ayıranın bir başka aşk olmadığını
Azrail’in korkunç ellerinin
Araya girip birbirinden kopardığını
Seven bilemez ki sevdiğinin kefenlere
Buz gibi kara topraklara sarıldığını…





TEMMUZ 2009