7
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1246
Okunma
gözlerimi kıstıkça içime dolan güneş
ısrarlı denemelerden sonra başardı
ben de bıraktım direnmeyi...
daha kaç kez görebilirdim ki doğuşunu?
birkaç kumru indi dereye, kimi ikili
kimi yapayalnızdı; serçeler ve benim gibi.
her gün aynı yolu yürümek, aynı ağacı görmek
neyse ne... yürüyordum işte.
tek derdim seninle özdeşleşen
mor yapraklı o yaban papatyaları...
hala açıp açmadıklarını görmek için belki
tam umudu kesmişken, işte oradaydılar.
sabahın ayazına, güllerin nazına inat
dile geldiler bir an; bak buradayız!
üstündeki hüznü bir kenara at
yolunu gözlüyoruz, haydi gülümse biraz.
Hatice AK
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.