Üç kuruş cümlelerle anlatabilmek seni…
Ne kadar garip geliyor insana..
Yada boşa edilmiş bir yemin kadar inandırıcı
Dökülüveriyor dizeler kalemimden
Oysa;bir kere bile anlatabilmiş değilim daha seni


Birden bir şeyler söylemek istiyor canım
İçinde bir yerlerde seni gizlemiş olduğum
Anlamsız cümleler kuruyorum….

Adının baş harfiyle başlayan bir takım şiirler
Ama yarım kalıyor...biz gibi hepsi
Sanki eksik birşey var hayatımda
Söylemeye çekindiğim...içten içe korktuğum bi rüya
...
Ayaklarım kesiliyor çakıl taşlarından...
Cümlelerim karmakarışık,
Hep bir sonra ki olmayacak gibi başlıyor...
Bitişlerde sen yanımda olmuyorsun …
Ve benim buna inanasım gelmiyor,nedensizce...

Sabahın ilk ışıkları odama doğuyor birden
Bir kadın çığlığı gibi ...aklım karmakarışık
Dolabı açıyorum…kokunu barındıran bir gömlek seçiyorum
Sensiz sokaklarda …çizgilere basmadan
Dilimde seni barındıran bir türküyle
Dolaşıyorum yalın ayak...
Herkes biraz sen...ama hiç kimse sen değil buralarda…

…...
bir taksiye binip adresini veriyorum..
Camı açıyorum...içime sen doluyorsun,
Bildiğim her şeyi bana unutturuyorsun...

Sen haricinde her şey boşluk zaten…
Aynada ki yansıman kadar sen olmuşum sanki
Ama yanımdan geçip giden,
Sevgilisine sarılmış bi bayan misali
Yasaksın aslında bana…
Kaçak bir mahkumun özgürlüğü gibi

Yağmur yağıyor birden üstüme
Bir şarkı gibi rüzgar fısıldıyor adını
Gözyaşım kaldırımları parçalarken
Suskunluğum ..dalga boyu
.....
Boğuluyorum…sen oluyorum sonsuzda
....
Sonrasında…
Bir yokuş çıkıyor önüme
Ortasında nefessiz kalıyorum…
Karanlık çöküyor...seni kaybediyorum…

Ve masalın ilk sayfasına dönüyorum…
Bir ırmaktan;eskimiş bir sandala atlayıp sana kapılsam da
Ne yapsam seni bir türlü anlatamıyorum…

Not:seni hala özlüyorum…