Yollar sırdaşımdır aşk ile koşarım,
Engelleri aşarım, sel olup coşarım,
Sana şiirler okur, türküler söylerim,
Uykularımı geceleri seninle bölerim,
Ben, yol boyu düşünmeye başlarım,
Düşündükçe kükrer asi gözyaşlarım.

Nice gelinlikli çiftleri taşır dizlerinde,
Nice güzeller sevgiye koşar gözlerinde,
Nice insanlar mutluluğa uçar pistlerinde,
Nice anneler kucaklaşır sıcak üstlerinde.

Yollar ağlar, acımasızca üzerinde ölenlere,
Yollar ağlar, acımasızca kalbini kesenlere.
Yollar ağlar, beşikte hayata göz yumanlara,
Yollar ağlar, hayatı karartan kör dumanlara.

Daracık vadilerden seninle kırlara koşarım,
Uludağları, Akdağları, Ağrıları, Erciyesleri,
Torosları, Ala Dağı, Köroğlu’nu kucaklarım,
Senin şu kıvrılan kollarında yanar ocaklarım.

Metropol yollarım hâliniz beni çok üzer,
Trafik canavarı ağzını açmış sizi bekler,
Egzoz dumanları boğazımda düğümlenir,
Bir yudum oksijen için beynim öğünlenir.
Dikkat! Yeşil ışık, kırmızı ışık ve sarı ışık,
Kendine uyanlara hayat verir kaşık kaşık.

Benim güzel yolum, ne olur yorma beni?
Seni anlayıp düşünmek incitmez yürüyeni.
Sana tutunarak hayatın çırasını yakacağım,
Senle gidilmedik susuz gönüllere akacağım,
Senin sevgi dolu hayalini kurmak ne hoştur,
Seninle bir ömür yaşamak inan ki ne hoştur.

Nisan/2007
Akdağmadeni