![]() Kendine Azrail Oldu İnsanEskiyor takvimler, her yaprak sona götürüyor talan ömrü bitmek tükenmek bilmeden geçiyor gailesiz hayat dertlerle zaman inadına sömürüyor umutları ey gafil insan kendi yaşamlarımızın Azrail’i oluyoruz uyanalım artık bu derin uykudan Evet geçiyor günler, an be an yalnızlıklarla kendi kazdığımız kuyulara düşüyoruz çoğu zaman ruhban inanışlara takılı kalıyoruz felsefi görüşler kemiriyor zavallı beyinlerimizi sonra deliliğe vuruyoruz yaşadığımız anlamsız med-cezirleri Sallanıyor ellerimiz kaygıyla, sonuçsuz kalıyor her bir inançlı girişim geçiyor ömür,boş boş ne bugüne faydamız dokunuyor ne de yarına yok birikim ellerimiz yetim kalıyor veran,zebil dünya, dün dünden yetim Gün gelecek,geç kalmış olacağız tüm umutlara uzak,gerçek sona yakın geç olmadan tutunalım geçici hayata... gökperim... |
Zaman bilmecesi ile oyun oynayıp
Düşsel çelişkilere saplandım
Her an ölüm kokusu ile yaşarken
Hem sevdim hem de saklandım...
Saygımla yazan kaleme...