![]() Sevdamız çaresizliklerimizin habercisiydiBu sefer kalemi elime mutluluktan bahsetmek için almıştım , Kelimeler kaçışıyordu adeta , birbir tükenmişti ümit tükenmişti mutluluk . Herkez kendi çaresizleğine yanmaktaytı etrafta olan biteni umursamazcasına Hüzün mutluluğun yerini almıştı bir çok kez olduğu gibi. Çocukluktu en güzeli , Bir çikolataya alınırdı gönlümüz , dinerdi gözyaşlarımız Etrafımızda olup biten bir çizgi filim olur gelirdi bize Anlamazdık hüzünden , çaresizlikten Halbu ki şimdi çaresizlik baş başa kaldığımız tek duygumuz oluvermişti Çaresizliği tetikleyen sevdamızdı belkide Oysa ki O bitmeyen tükenmeyen sevdalar tozlu sayfalarda bırakmışlardı hikayelerini Ne dağı delicek kadar taşmıştı sevgimiz , Ne de sazı elimeze alıp tellerine vurucak kadar çoğalmıştı Savunmasızca sevmiştik oysaki uyuyacak masum bir kol bulmaktı tek isteğimiz Ne keremler kalmıştı ne de mecnunlar kalmıştı geriye , Geriye kalan sadece yalan seni seviyorumlar olmuştu . Gözlerimize bakarak sölenmişti yalanlar oysaki hani gözler kalbin aynasıydı ? Ve şimdi herşey , Aşk yalan çaresizlik paradoksuna dönüşmekteydi ... |