" Sen beni içinde keşfetmeye çalışırken ,bende ölmeye başlamışsın haberimiz yok"




Üşüyen ruhumun sesli sabahıydı gün
Çığlık çığlığa kalan sessizliğin
Soğuk düşlerler ıslanmış gecenin
Her halini gösteriyordu güneş

Karanlık aydınlığını
Hep bir keşke ile kucaklarken
Işığı hisseden anlar ise bekleyişteydi

Kaybolan yıldızlar
Biten yaz akşamlarının izlerini örtüyordu
Silemedikleri zamanın penceresinden

Ve uyanışlar vazgeçilmezliğe boyun eğerken
Sisli geleceğe öfke siniyordu
Ya farkedilmezsem korkusu sarıyordu sokak aralarını
Hemde tavanına kadar

Ne yeni başlangıçlar yaşanacaklara engeldi
Ne de yaşanmışlar unutulmayı becerecekti
İkisini bir arada yürütmeye çalışan yüreklerin
Ayak sesleri yükseliyordu
Ve zaman dakikalara öylece dağılıyordu

Başını yastığa koyduğunda
Küçücük anları bile, bir ömre değermiş diyenlerin mevsimindeyim
Ve sana sesleniyorum ey sevgilim......
Ömrümün her dakikasında olurmusun.
Şu zamana kadar bu özlemin külü ile yaşadım
Ve senli dakikaları hak ettim.
Dimi?


30/07/2009
10;30
eMİNE