sevgili hemşehrim,
insanlar eleştiriye açık olmalıdır. tabii eleştirini dozu da çok önemli.. eğer bu eleştiri hakaretvari bir hal aldı ise ve kırıcı olmaya başlıyorsa, burada siz devreye girersiniz ve kemalatın gereği ne ise onunla iştigal edersiniz.. karşısındaki insanı insan yerine koymayan zaten insan olamaz. insan olmayan bir varlıkta beni asla üzemez. kim olursa olsun. o konumunu gereği gibi davranıyorsa , benim gibi insan konumunda varlığını sürdüren kişilerin de gereğini yerine getirmesi gerekir. böyle durumlarda muhattap ile ilgilenmemek hem onu çılgına çevirir, hem de sizi bu denli rahatsız edecek düşüncelere sevk etmez. insanoğlu.. herşeyden alınıyor.. bu bir insanlık vasfıdır. ama bir süre sonra hiç duymamak, ilgisiz kalmak, eyvallah demek daha büyük bir meziyettir diye düşünüyorum.. insan öfke anında duygularına en az hakim olabileceği zamanı yaşar.. artık siz konuşmazsınız, sizin yerinize devreye giren şeytan konuşur. şeytanın olduğu yerdede kamil bir insanın bulunmaması gerekiyor diye düşünüyorum..
felsefeye biraz düşkünüm. hoş, bu yazdıklarımın felsefe ile yakından uzaktan alakası yok ama , halk bu tür yorumları felsefe olarak benimsemiş..o vakit, bir parça felsefe yaptım müsadenizle.. hakkınızı helal edin..
şiir muhtevasıyla , işleyişiyle çok güzeldi... tebrik ve saygılarımla.. sağlıcakla kalınız...