Acılar yumruk gibi içimi dövüyorken
Kurşunsu hasretleri yaşatıyordu bana.
Kan karışımı harcı sineme sıvıyorken
Sessiz gürültülerim sarkıyordu cihana.

Çılgınca sevdaları içime hapsetmişim
Tedirgin uykuların adresiydi gözlerim.
Korkuyu ufalayıp karanlığa katmıştım
İhanet yaşıyordu gecemde yıldızlarım.

Güneşi yıkıyordum gözyaşımı dökerek
Anam bilemiyordu, babam göremiyordu
Sevgiler filizledim yüreklere ekerek
Baş bildiğim sevdamda sırra eremiyordu.

Hızla yaklaşıyorduk uçurum kenarına
Küfrün eli itiyor, yuvarlıyordu bizi?
Hüzün karışıyordu gözyaşı pınarına
Sinemi dağlıyordu kor ateşten bin sızı.

Şeytanın kancaları ruhumu gediyordu;
Yüreğimde donuktu, üşüyordu al kanım.
Devlete baş olmuşlar kafatasçı diyordu
Kalemini kırmaya yeminliydi divanım.

Mahkûm idi ışıklar tabuta benzer yerde
Yıldızlar ağlıyordu, kucaksız, hilalsizdi.
Düşlerim, hayallerim vuslat bekler seherde
Yetimdi sevdalarım, Mustafa Kemal’sizdi.

Kitabımın emrine direnirken ruhsuzlar
Duvarlar arkasında kilitliydi yürekler.
Hüzün sağıyordu gök, yıldız sızlar, ay sızlar.
Tanrıya koşuyordu iman yüklü dilekler.

Direndi er yürekler; yılmadı, yıkılmadı.
İman yüklü sineler yenilmedi zalime.
Zalimler karşısında eğilip bükülmedi
Üç Mayıslar gün oldu, ışık oldu gülüme.

Tufani