Kırık rüzgâr kanatlarıyla
Kirpiklerine Haziran gönderirdim
Dokundurup ellerine
Yüzümü sürmezdin yüzüne
Yüzüm ağlardı

Aldım haberini uçurum olmuşsun
Ektiğim çiçekler öksüz kalmış yamaçlarında
Canda yar bildiğim!
Kokumu yabancı diye saçlarına asmamışsın
Boynumda yağlı ilmek
Sevdamı görmezden gelmişsin

Seni görünce gözlerimde güneş doğardı
Aydınlanırdı karanlıklarım
Öperdim taze aşk ile gözlerini
Gizlice gülerdin
Ben gizlice seni severdim
Bilirdin
Aşk bilmezim! Ayrılık ateşini yakmışsın
Ben yanmışım

Gözlerine güneş toplardım
Bir kerecik dönüp bakmazdın
Maralım! Bakışınla yakmadın şu canı
Bir kerecik yakmadın
Üşüdüm, sanki asırlardır buzuldayım
Duramam buralarda giderim
Ceylanım! Duramam giderim

Varsın kalbim senin için yansın
Ölüm bana yakışsın
Varsın gitmek bana kalsın
Kalsın gelinim kalsın
Haziranı ateşlere verdin
Korunda yüreğim yar diyerek yansın

Sensizlik atar canı karanlıklara
Atar ya atar, beni ölüme satar bilirim
Musalla taşımla muhabbetlerim
Giderken
Ağlama
Sen ağlarsan bana ne kalır!
Özlersen beni
Mezarımın üzerinde çiçeklerin
Günahtır bu
Beni dün sevmeliydin
Bırak kalbimi kalbime dönsün
Sen ve ben / imkânsız oldun


Nevim Karahan