Bir bardak istesem
Var mıdır denizlerinizde suyunuz
Yoksa
Geceyi içine mi düşürdünüz
Yıldızlar da kayıp
Deştiniz mi onların da döşünü



Açsınız / vitrinleriniz boyalı
Neye yarar
Hiç doymadınız
Uzaktan seyrediyorsunuz hayatı
Aslında siz bunu biliyorsunuz



Zemin ıslak göz kaygan
Oynak da biraz
İnsanlık yemiş içini kandan dağlar göz göz
Dokununca patlıyor kanıyor göz
Bakmaya korkmayın
Bent vurmazsanız
Büyüyor durmayı bilmiyor uğursuz



Dün bir mezar daha bulundu
Savaş tarlasında
Yılan leşleri de vardı
Siz yine çocuktunuz değil mi!
Masumdunuz!
Ellerinizdeki kan izlerini nasıl unuttunuz
Anımsayın
Yormayın aklımı
Düşünün düşer usunuza söz söz



Vakit barış vakti / dediniz
Kandım
Vuruldum gelincik tarlasında
Düştüm köz köz
Başladı yangın
Bilmiyorum demeyin bunu da biliyorsunuz
Tetiği siz çektiniz
Vuruldu aklım deli gibi
İnsanlığınızla kefenlenip defnedildi
Aramayın boşuna
İnsanlığınız benimle bitti / bitti



Nevim Karahan