Vadesi dolmuş bir hayata sığdırmaya çalışıyorum,
Ötesinden, berisinden sarkan anıları...
Sen, gölgelerken tüm kötülükleri,
Geriye sarıyor ömrün şeridi.
Saat tik-takları taktik oluyor
Ağına düşürüyor kırışıklıklarıyla
Tüm güzel çehreleri...

Sorsaydın söylerdim,
Çocukların yüzlerinde gördüğüm
Pembe kanatlı rüyaları.
Bir balonun ipine bağlanmış,
Gökyüzünün alacalı maviliğiyle karşılaşacak,
Kucaklaşacak olan umutları.
Baba şefkatinin,
O küçük bedenlerde yaşattığı
Mutlu sarsıntıyı,
Sevinçli dalgalanmayı...

Bir kadeh kaldırmalı şimdi çoğul yalnızlığımıza,
Bu şiir de yenilmeyecek mi, her şiir gibi
Soğuk matbaa baskılarına...?



Zamana not : Bir kum saatine öyle çok benziyorsun ki hayat,
Tek fark, kırık camından dışarı akıtıyorsun kalan kum tanelerini
Bir daha ters çevirmek mümkün olmayacak seni...



Elif SEZGİN