Her sabah, her sabah aynı hengâme
Elif kız yatağından kalkacak
Yarına erteli, yarım düşleriyle…

Gözler yarı aralı, başta belik taralı
Rüzgâr efil efil…
Elinde sitil koyun sağacak…

Doğar doğmaz
Dağın ufkunda güneş
Asıl hengâme başlayacak.

Akıl dolusu iş
Ev dolusu telâş!
Bir koşturmaca tandırda
Anne ekmek yapma hazırlığında
Elif kâh yanında, kâh yarınında hayale dalacak…

Bir ara, bin bir bahane dışarı çıkacak
Neymiş efendim,
Sevdiği geçecek de aşağı sokaktan
Şöyle bir uzaktan ona bakacak.

Alnı ak, sevdası pak Elif’in…
Yüreği kıpır kıpır,
Yüzü yanık,
Elleri çatlak…

Dilinde aynı türküsü,
Aklında aynı merak:
’‘Arpa da ektim olacak ,dertlerin beni alacak
İkimizin sevgisi ,mahşere mi kalacak ’’

Tarlada işi bitince
Gün akşama değince…
Bir koşu ahırda inek sağacak

Her akşam, her akşam aynı hengâme
Yatacak Elif kız
Yatsı ezanıyla birlikte
Hayallerini de koynuna alarak…
.......Mübeccel Zeynep Ünalan