![]() Müştemilât
’Kimi zaman birisi senin kalbinin derinliklerinde yer alırken, O sana sadece bir müştemilât ayırır yüreğinin en karanlık köşesinde…’
Dilimin yanık yakarışlarını son kez düğümledim küçük dağları yaratan savruk ruhumuzun çömez haykırışlarında, Dost sandığımız şimal rüzgârları bizi forsa olarak sattığında, Aynı uykularda görülen devasa düşlerin kollarına astığımız yırtık hayallerimiz, birer birer prangaya vurulduğunda Varamadık hayatın tadına baktık sadece parmak ucuyla, Gönüldeş yıldızları üşüttük biz kanatlarımız yalnızlıktan dert yandığında, yağmurlar ağlayan dalgaları zecir ile ıslattığında Ipıssız enginlerin tam ortasında… Kararsız karanlıkların içinde şüpheli adımlarıyla aydınlığı arayan uçarı gölgenden zifiri bir kasavet gelip bağdaş kurdu yüreğimin başköşesine! Nem kaparım; bir şöminenin içindeki yalnız odunun çıtırtılarından, Alazı boynunu bükmüş bir gaz lambasının gücenik ışığından, ukalâ gecenin arsızlığından, Arası açık penceremin kıyısından sessizce süzülmeyi beceremeyen Bendeki seni çalan sinsi rüzgârın hırsızlığından... Gülümsemem; yüreğindeki hüznün karanlığına ışık olsun hatırladığında, Soğukla kol kola gezsin sevda, gece derin bir iç çeksin hatırlandığımda… |
yüreğindeki hüznün karanlığına ışık olsun
hatırladığında,
Soğukla kol kola gezsin sevda,
gece derin bir iç çeksin
hatırlandığımda…
Kutluyorum yürek sesinizi.
Yasemin Göksel tarafından 8/25/2009 7:30:27 PM zamanında düzenlenmiştir.