9
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1429
Okunma

Sana ne sözler birikti, bir bilsen…
Gündü, güneşin tam ortasıydı,
Yedi tepeli şehre benzeyen gözlerin.
Geceydi, aşkın sızısıydı sanki tenindeki terin.
Sendin saçlarını tel tel ayırırken,
Bana ait ‘Gül Kokulu’ şarkılar mırıldanan...
Bir özleyiş sarıyor beni,
Sonra ayrılığının sesi.
Sanki içimde ağlıyorsun.
Ağladıkça, bir İstanbul tramvayında
Kaybolan yolcumsun içimde.
Üstü başı açılmış denizimin,
Fenerisin artık sen…
Sen içimde ağlıyorsun.
Kimseyi yolundan çevirecek gücüm yok!
Dayanıksızım, dayanıksızım…
Olduğun yerde kal…
Hoşça kal…
GÜL DEMİRBİLEK
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.