Neden her sabah bir sis iner yeryüzüne
Neyi saklar
Yeşil yapraklar neden gözyaşı döker
Gecenin hüzünlü vedası mıdır
Kendine zincirlenmiş karalar
Anlamsız, sarhoş yasaklar.
Neden saklanır mehtap güneşten
Kim küstürür yıldızları
Mehtabı ateşsizliği ile
Bilinmez bir sonu hasrete katıp
Günaha mahkûm eder
Sonuçta kim gülümser keyifle
Kaç sümbül boyun büker
Kaç ömür muhtaçtır bir kuru teselliye
Bilinmez ayaklı köprüler yıkılır
Baharlar silinir mevsimlerden
Yeşiller ölür
Bir sen kalırsın ey mehtap gözü yaşlı
Bir de güneş, yüreği alev alev
Kızgındır, üzgündür
Karaya boyanan hayalleri her sabah aklara batırır
Gökkuşaklarının isyanı cılızdır
Saniyelere tutuşmuştur
Umut meltemin elinde yakamozlara döner
Esinti durur,
Suya düşer beklentiler
Bir papatya falında yazılır yarın
Bir daha dönüşü olmaz giden baharın.

Turgut UZDU