İnsafına sığındım her zevkine köleyim!
Kaldır mağrur başını gözlerinle barıştır.
Yanacağım hicranın miadını bileyim!
Kundakla can evimi ellerinle tutuştur.
Benden buraya kadar gerisini sen koştur...

Bu sevdanın simsiyah badesinden içmişim!
Alem sürsün sefayı, ben cefayı seçmişim.
Aşkım için olmadık cendereler geçmişim!
Çözemedim bu sırrı, bilemedim ne iştir?
Benden buraya kadar gerisini sen koştur...

Tereddütsüz atlarken kör kuyunun dibine,
Hiç bakmadım ardıma, güvendim de ipine.
Beyhude mi el açtım maharet sahibine?
Gel çık işin içinden badireyi savuştur,
Benden buraya kadar gerisini sen koştur...

Sen bu bahtsız gönlümün muhabbeti-neş’esi,
Şahadet şatosunun kan emici düşesi.
Sen memnu arbedenin en civelek dişisi;
İmandan ettin, bari cehenneme alıştır,
Benden buraya kadar gerisini sen koştur...

Senden aldım bu derdi, sağa-sola saçılmaz,
Hiç sanma ki fethine kadir-kıymet biçilmez.
Can bedende oldukça kol-kanatsız uçulmaz!
Akıbetten kaçılmaz, ötesi de bomboştur,
Benden buraya kadar gerisini sen koştur...

Orhan BÖRÇEK(Ozan YESARİ)