Gece dehşet içinde
Ölüm saçıyor karanlıklar:
Karalar giyinmiş al bayrağım
Mayısın on beşinde.
Nerede ülkemin baharı?
Nergisler, güller nerede?
Niçin susmakta bülbüller?
Bu ölüm sessizliği ürpertiyor insanı,
Gün batısından yaban sesleri gelir
Deniz ötesinin leş kargaları,
Ölüm çığlıkları duyulur baykuşların:

Medeni batının zorbaları,
Haçlı torunları
İstilâ orduları...

Millet yüreği kan,
Türklük yüreği ateş, alev alev yanmakta,
Bacılar gözleri yaşlı, analar ağlamakta,
Kahrolmakta erlik onuru
Kahrolmakta bebe gözlerinde,
Dudaklar son yazgısını okur
Arşa yönelen avuçların çizgilerinden,
Göğüsler inip inip kalkar
Hak’ka yükselen ah! Seslerinden:

Zalimin topu, tüfeği varsa,
Mazlumun Allah’ı var
Güneş ufuktan şimdi doğar...

Denizde can, toprakta kan var
Bir damla sudan oluştu insan,
Dirildi bir ulus Samsun’da:
Oğuz Han mı, Atilla mı,
Alpaslan, Kılınçaslan mı?
Yoksa ecdadın ruhu Mustafa Kemal mi?

Mustafa Kemal, Mustafa Kemal
Erzurum, Sivas, Ankara
Ya ölüm, ya istiklâl...

Ya istiklâl ya ölüm:
Seslendi dağ taş, ses verdi ova, yayla,
Şehitler kalktı makberlerinden
Vatan sağ olsun derken.
Yaman aktı Sakarya, yamandı Dumlupınar
Ruhlar Tanrı’ya yükselirken,
Bir parmak uzandı ak denize ,
Kurtuluş maratonu kırk değil
On kere kırk binler koşuldu ulusça,
Cihana örnek Atatürk koşusudur bu,
Yüce Türk Milletinin yeniden doğuşudur bu:

Türkiye’m al bayrağım
Canım ,kanım, vatanım
Feda olsun bin canım...

H.İbrahim Sakarya