İştiyakta beyaban yüreğimi görerek
Mecnun’un o devasa çölleri utanıyor
Varıp da sen Leyla’mın ıtrına yüz sürerek
Goncaya duran gülün dalları utanıyor

Gitmez ey cancağızım duman başımdan gitmez
Mahşere akit kestim sevdam burada bitmez
Sana olan aşkımın mealine söz yetmez
Zara düşen bülbülün dilleri utanıyor

Dem-i devrana düştüm varlığının şadından
Huzur dolar özüme zikrettiğim adından
Gönlüme yaşattığın muhabbetin tadından
Arıların sır yüklü balları utanıyor

Meczuplara dönerim sen yadıma düştükçe
Yürek kemalat bulur aşkın ile piştikçe
Visale giden yolu tırnak ile eştikçe
Ferhat’ın çekiç tutan elleri utanıyor

Hasretinle depreşir akar ciğerde yangım
Kıyameti yaşarım dağılır her bir sengim
Melodim akort tutmaz bozulur tüm ahengim
Gurbet çalan sazların telleri utanıyor

Gözlerin türkü türkü şiircedir bakışın
Şelaleye özdeştir yüreğime akışın
Aslı’yı kıskandırır bu Derviş’i yakışın
Keremi yakan od’un külleri utanıyor

Şemsettin Ağar