Kaç yıldıza bağladım dileklerimi kayıp gitti
Bir tanesi dönüp bakmadı bile
Kimdir bu insan
Necidir demedi
Sormadı derdimi, ızdırabımı
Hangi mevsimindeyim hayatın
Neler yazıyor yanağımdaki yağmur izlerinde okumadı
Dönüp bakmadı bile
Umutlarımı bağlayamadım
Beklediğimi anlatamadım
Diyecektim ki “Beni de al yanına! ”
Diyemedim
Bir de yıldız kayınca dilek dile derler
Kayan yıldızların hepsi kör
Hepsi duygusuz, hepsi bencil
Hepsi bensiz, benden habersiz
Senden habersiz…
Ucuz yaldız rengine boyamışlar
Birileri kızıp fırlatmış duymadı diye
Görmedi diye karanlıklara
Hiç görseydiler dertlileri
Duysaydılar, baksaydılar
Bırakılırlar mıydı başıboşluklara
Hani sevgiyi yaşamayan sevgililer gibi
Hal hatır sorsaydı
Mutluyum deseydi
Mutlu ol deseydi
Sevmenin bile yetmediğini öğrenseydi
Yüzlerce yerimden bağlanmış zincirlere garip hayatımın
Bir halkasını bile değiştiremediğimi bilseydi
Teselli olsun diye hiç değilse
Yalandan gülümseseydi azcık
Öyle yapmadı öncekiler gibi
Kendi neşesini yazıp gökyüzüne
Geldiği gibi gitti
Olsun, bırak gitsin üzülme sakın
Sen yine her gördüğünde bir yıldızı kayarken
Alışkanlık de, belki de
Sevmenin, istemenin yetmediğini bilsen de
Bir dilek tut.

Turgut Uzdu




(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.