alacakaranlığında gecenin
farkına varamadan hiç
yağmur tanelerince boşalan
aceleci saatlerin
ürküten sessizliğinde sesim ol
tut ellerimi

çoğu kez,sevinçlerin bekleştiği duraklarda
yoğrulurduk kendi hüznümüzle
bir başımıza kalıp üşürdük
ve bir geceyi daha ayaküstü bölüşürdük
tut ellerimi

beklenenler geldikçe bir bir
kim kim için oradadır, kim bilir
uzaklaşır birazdan sabırla bekleşenler
yine yalnız kalırız
salaş duraklarında yaşamın yine
tut ellerimi

ıslak soğukluğu üşütür içimi hep
paylaşmak istediğimde doğmamış gözyaşlarımı
sessizliğimi bölüşmek istediğimde
tam orta yerinden
bir kuşun kanat çırpışı kadar
az bir zaman bile olsa
tut ellerimi

bak şu kayan ikimizin yıldızı
zaman bu kanat çırpar sonsuzluğa
geride hiçbir şey kalmaz
düşünme
tut ellerimi