Gönlüm gül bahçesine dönmüştü
Coşmuştu her renk
Bir başka kokmuştu hanımelleri
Dallar kurudu, soldu bütün çiçekler
Yeşiller yırtıldı sen gittin gideli.

Demişlerdi ki işte baharın
Koş, oyna doya doya
Her yan çimenlik, kuzular sürmeli
Çöle döndü dünya, öldü vahalar
Bülbüller yakıldı sen gittin gideli.

Notalar vardı aşkı anlatan
Şiirler sevdasını yazardı aşkına
Gözbebekleri yıldızlaşırdı geceleri
Sakladı her hatırayı günün yarısı
Karalara takıldı sen gittin gideli.

Çarpmayı öğrenmişti yürekler
Avuçlar ısınmayı
Saçlara en tatlı rüzgârlar değerdi
“Dur! ” dedi bir ses güzelliklerin tümüne
Suratlar asıldı sen gittin gideli.

Sokaklar üzgün sisleri taşır oldu
Ne bir meltem esti
Ne de bir şarkı çaldı neşeli
Meyhaneler boşaldı, sazlar sustu
Mızrap kırıldı sen gittin gideli.

Turgut Uzdu




(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.