kapattı can kafesin kapısını sevdaya
susuşunda çığlık büyüten kadın
adını sayıkladı avuntusuz zaman
lacivert akşam kuşandı intiharı
sözler tuzak
anılar uzaktı hayatın paslı kıskacında



hüzünler yalınayak sevinçler ayaz
aşk yanık bir delikanlıdır şimdi her bekleyişte
her buluşma heyecanında
her ayrılık isyanında
ve yürek sevgiliyi
bir daha görememe korkusuyla sarsıldığında



çürüdü düşler vagonlar dolusu ıssız istasyonda
söndü içindeki ışıklar
sustu bulvarlar
ve künyesiz kaldırımlar
fırsatçı yalnızlık soluk soluğa yetişti imdadına



çürüdü ten çürüdü sevda acıların koynunda
geçip gitmiş aşkların sonsuz çıtırtıları
aslı anlaşılmadan tüm yolların sonunda
boğdurdular karanlık denizlere bembeyaz martıları



yaslandı usulca duvara, çağırdı yağmuru telaşla
sesindeki ıssızlık yansıdı solgun simasına
saçlarında çiy dolusu geçmiş kıpırtısız
gri sözcükler parçalandı dudağında



parçalandı gün ve gece
hayat ve ölüm
artık ne çıldırtacak kadar güzel ne de suçlanacak kadar çirkindi
bitkin bir ihtişamın dizlerine yatırırken gövdesini...



ve ilk kez ağladı taş yürekli rüyasız ecinniler güruhu
yarınını kaybetmiş müebbet bir mahkum kadar özgürdü ruhu..!




her yan ihanetten kuşkudan susuzluktan bir pusu
sapanla vurulan gülüşünde yağmur suskusu
döktü aşk yapraklarını
ağaçların uğultusuna karıştı
duman olan düşlerin kokusu



su
ve ateş
ve bir daha görememe korkusu
yığıldı birdenbire göğsüne
her zılgıtın her hayatın bütün tortusu



zaman sarsıldı hıçkırıkla
kasvetli bir çığlık yardı karanlığı
aşkın kadavrasından sızdı avluya kan
sızdı boşluğa can
sonsuz bir çıtırtıda…
sevmek
ağırdı
ağırdı
ağır...!





Aslı Aydın & Sıtkı Caney


Şubat 2009

Sesli video
/inbox/?ref=mb#/video/video.php?v=55309528482